กรมศิลปากรสมัยใหม่ 〈ที่นั่งและรอยย่น: ยองวอล〉

เกี่ยวกับเทศกาล

《ที่นั่งและรอยย่น》เป็นชุดการแสดงผสมผสานความจริงที่ร่วมไว้อาลัยและจดจำการมีอยู่ที่หายไปและกำลังจะหายไป ซงจูวอนเข้าใจทั้งมนุษย์และการมีอยู่ที่ไม่ใช่มนุษย์ว่าเป็นการมีชีวิตที่มีอยู่จริง และการสูญเสียของการมีอยู่·การสูญหาย·การสูญพันธุ์·มองหาความเป็นไปได้ของประสบการณ์ร่วมกันที่มีการไว้อาลัยและจดจำร่วมกับผู้ชม โดยตั้งคำถามเกี่ยวกับความตายว่าเป็นปัญหาพื้นฐาน 'ที่นั่ง' คือพื้นที่ที่การมีอยู่และการมีอยู่พันกันเกิดขึ้น·สถานที่นี้ 'รอยย่น' เป็นลักษณะของการเปิดและปิดที่มีอยู่ เป็นลวดลายของความทรงจำที่ถูกบันทึกไว้ในเวลา และเป็นพื้นผิวที่ร่างกายสัมผัสและอ่านได้ ที่นั่งและรอยย่นเรียกหากัน ที่นั่งโอบกอดรอยย่น และรอยย่นเปิดที่นั่งออก หนึ่งที่นั่งที่มีลวดลายที่ถูกบันทึกไว้ในเวลาเรียกว่า 'รอยย่นของที่นั่ง' และพื้นที่ที่รอยย่นนั้นเปิดออกเรียกว่า 'ที่นั่งของรอยย่น' ซีรีส์นี้ผ่านสองแกน แกนแรกคือ 'ที่นั่งแห่งความตาย' และ 'ความตายของที่นั่ง' ซึ่งผู้ชมจะหายไปในเวลา·เป็นเวลาที่เผชิญหน้ากับรอยย่นที่หายไป ส่วนหลังคือแกนของ 'ที่นั่งแห่งความทรงจำ' และ 'ที่นั่งแห่งการไว้อาลัย' ซึ่ง 'ความทรงจำของรอยย่น' และ 'การไว้อาลัยของรอยย่น' เกิดขึ้นผ่านการเชื่อมโยงระหว่างผู้ชม ผู้ชมจะเป็นผู้เล่นและนักแสดงที่เดินทางระหว่างความจริงเสริมและความจริงเสมือน ขยับและมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้ชมและสิ่งมีชีวิตเสมือน รวมถึงการเคลื่อนไหวและปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้ชม จะสร้างการเชื่อมโยงของการไว้อาลัยและลูบไล้รอยย่นของการมีอยู่ พร้อมกับเขียนความทรงจำใหม่

แหล่งข้อมูล: Korea Tourism Organization · TourAPI